Myndir frá Lanzarote (smellið hér)

Eins og flestir vita, þá erum við hjónaleysin búin að vera tæpar tvær vikur á Lanzarote og eigum eftir rúma viku.

Þessi staður er algjör paradís og stenst fullkomlega allar væntingar – og rúmlega það. Við búum á Princesa Yaiza Hótelinu sem er í smábænum Playa Blanca.

Hótelið, er eitt flottasta sem við hjúin höfum séð og má segja að við höfum lifað eins og konungsfólk. Það hefur heldur ekki skemmt að Gróa sendi bréf frá Hótel Frón (sem reseption manager) og bað um útsýni út að sundlaugagarði.

Þegar við mættum á hótelið beið okkar kokteill í anddyrinu sem við tókum reyndar með okkur upp á herbergi. Upp á herbergi (sem var að sjálfsögðu með útsýni yfir báðar sundlaugarnar og út á sjó) beið okkar m.a. konfektkassi og bréf, stílað á Mr and Mrs Thorgeirsdóttir, undirritað af hótelstjóranum, sem óskaði okkur persónulega góðra stunda á hótelinu. Þetta er eitthvað auka því við höfum verið að segja fólki frá þessu en enginn virðist hafa fengið svona móttökur ...við erum greinilega í VIP hópnum. Fyrir utan þessar sérstöku meðhöndlun þá er þetta hótel bara snilld, flottur sundlaugagarður, konfektmoli á koddanum á hverju kvöldi og morgunmaturinn, ummm já morgunmaturinn, hann er bara snilld. Það er bara nánast allt í þessu morgunverðarhlaðborði, ávextir, morgunkorn, brauð og auðvitað tíu tegundir af öllu. Svo er það morgunverðarhornið okkar (beikon, kartöflu ommuletta, bakaðar baunir, spælt egg, ommiletta af eigin vali og auðvitað súkkulaðibitakaka). Síðan er auðvitað hægt að fá sér freyðivín en við erum búin að vera meira í nýkreista appelsínusafanum.

Vinafólk foreldra Gróu, Erik og Jónína, voru búin að vera í viku þegar við komum. Þau buðu okkur annað kvöldið rosa fínt út að borða og fræddu okkur um staðinn.

Það kvöld kynntumst við því að alltaf þegar maður pantar ís (eða kokteil), þá fær maður hann með stjörnuljósi ...nema þegar maður pantar spagettí-ís eins og Daði gerði.

Bærinn er annars voða lítill og þægilegur, við erum svona búin að þræða þessa helstu veitinga og skemmtistaði. Það vildi svo skemmtilega til að Bjössi (fyrrum skólafélagi Daða úr HR), er farastjóri Sumarferða í þessari ferð. Við höfum farið nokkur kvöld með honum á smá skrall, m.a. á Írskan pöbb, three divas show og næsta miðvikudag erum við búin að plana að fara með honum á Eagals (coverband).

Við leigðum bílaleigubíl í tvo daga og keyrðum um eyjuna. Hún er ekkert svo svakalega stór, ætli hún sé ekki bara svipuð og Reykjanesskaginn. Við fórum í úlfaldaferð og eldfjallaferð. Auk þess sem við skoðuðum hraunhella, albinóakrabba og sundlaug sem spánarkonungur einn má nota.

Eftir að hafa keyrt um eyjuna fannst Daða vera kominn tími á að fá sér göngutúr og gengu þau hjúin af stað eftir strandveginum. Fyrst gengum við að gömlum kastala, sem er um 20 mínútna labb og hefðu flestir látið sér nægja að ganga að honum – en þessi kastali varð síðar notaður sem kennileyti hversu langt við vorum komin frá Playa Blanca.

Daði var ekki hár í loftinu þegar pabbi hans tók hann með sér í hinar ýmsu gönguferðir sem voru í raun göngur en ekki gönguferðir. Þeir feðgar geta sko alveg gleymt sér í göngunum og vita í raun ekki hvað þeir hafa gengið lengi fyrr en björgunarsveitin er farin á leitarnar...ok smá ýkjur en þeir geta verið alveg svakalegir. En Gróa hefur farið í þó nokkrar gönguferðir með Daða sem hafa svo endað í 2-3 tímum, svo stúlkan er farin að vera við öllu búin þegar kemur að þessum gönguferðum. Gróa pakkaði því powerade, aukaskópari og splástrum ef til hælsæra kæmi. En þegar gönguferðin hafði varið í um 40 mín og Gróa sá að hún yrði ekki búin í bráð, fattaði hún að hún hefði klikkaði á sólarvörninni og vatnsbrúsanum. Daði var ekki lengi að redda málunum og skokkaði af stað í leit að vatni og sólarvörn og kom að vörmu spori hlaupandi til bjargar Gróu sinni svo hún brynni ekki á ristunum. Gangan hélt áfram og við skoðuðum ýmislegt á leiðinni. Við skoðuðum hótel sem leit út eins og eldfjall...mjög töff. Við löbbuðum í gegnum nokkra bæi og skoðuðum húsin, mjög mörg þeirra með sundlaugum í bakgarðinum, mjög freistandi að stökkva út í! Við lentum í smá ógöngum á leiðinni og fórum í smá klettaklifur. Hápunktur ferðarinnar var svo þegar við römbuðum inná nektarstrandlengju. Sáum fullt af berrösuðu fólki (tippi, pjöllur og allan pakkann). Við löbbuðum gegnum þessa litríku strandlengju og vorum alltaf jafn hissa þegar við sáum nýja bossa. Ströndin var mjög falleg og við stoppuðum til að smella nokkrum myndum af okkur (fullum klæðum) í klettunum milli strandanna. Þá arkar framhjá okkur einn berrasaður. Daði manar Gróu sína til að smella eina mynd af bossanum og Gróa var nú ekki alveg á því en sneri sér að honum og haldiði að kallinn hafi ekki akkúrat litið við og haldið að Gróa væri að smella myndum af sér. Allt í lagi hugsaði Gróa sem hélt hún myndi auðvitað aldrei sjá þennan berrasaða mann aftur, en ekki leið þó langur tími þar til við mættum þessum bera bossa aftur en í þetta skipti datt Gróa á bossann í ströndinni og haldiði að kallinn hafi ekki sagt “to bad you didn´t have the camera ready for this !!!” ...var mjög vandræðalegt (fyrir Gróu) en við höfum hlegið mikið af þessu síðan. Eftir þetta gengum við svo á bar (ef kalla má bar) í þessari eyðimörk, sem var hlaðinn og var nær hruni kominn. Þar var einungis hægt að fá bjór eða kók ... við pöntuðum okkur bjór og spurðum eigandann, sem var með svona 5 ára gamalt skegg, hvort ekki væri hægt að panta leigubíl. Hann sagði að þarna gengu engir bílar og var okkur þá litið til gamla kastalans við sjóndeildarhringinn ....þessi gönguferð tók um 8 klukkustundir !!

Á fimmtudaginn fórum við í köfun. Gróa er með köfunarréttindi en Daði var að fara í fyrsta skipti. Það gekk þó allt ljómandi vel hjá stráknum og var kafað niður á fimm metra dýpi og vorum við niðri í einhverjar 45 mínútur. Það var rosalega flott, mikið af flottum fiskum og vorum við svo heppinn að sjá kolkrabba.

Daginn eftir fórum við í bátsferð með Sumarferðum á eyjuna Fuerteventura. Þar fórum við á markað, þar sem var mikið prúttað en lítið keypt. Keyptum bara eitthvað smáræði handa litlu systrunum. Ætlum að fara í annan stærri markað, í Teguise, á sunnudaginn næsta og þá ætlum við okkur að kaupa meira.

Eftir að hafa stoppað í nokkra tíma í Fuerteventura var stoppað nálagt einhverri lítilli eyðieyju þar sem boðið var upp á vatnasport. Við skelltum okkur á “jetskí”, spíttuðum á fullu, tókum snarpa beygju og flugum af “jetskíinu” – þurftum síðan að synda svona 30 metra í sjónum til að komast aftur á “Jetskíið”. Það var geðveikt gaman – og eiginlega besti parturinn að hafa flogið af “Jetskíinu”. Síðan fórum við á banana og syntum í sjónum. Þegar við vorum búinn að drekka nægilegt magn af sjó, ákváðum við að skipta yfir í bjórinn, og var mikil stemming fyrir því enda 50% af áhöfninni glaðir íslendingar.

Nú er komið nóg af skrifum. Ætlum að fara að sóla okkur svo við verðum ekki eins á litin og þegar við fórum út. Sjáumst 11. október.

Pabbi sem er að fara að flytja í Hafnarfjörðinn 10. október. Hann er að passa Eskihlíðina fyrir okkur og býr þar ásamt litlusystrunum Ástu og Heiðu ...og hafa þau það mjög gott eftir því sem við best vitum.

Þegar Gróa kemur heim fer hún í fyrri störf en Daði hefur störf sem fasteignasali hjá Höfða þegar hann kemur heim.

Myndir frá Lanzarote (smellið hér)

Við ákváðum að nýta þessu löngu helgi og skelltum okkur í útilegu með mömmu og pabba. Fórum að sjálfsögðu á jeppanum, jeep liberty En við ákváðum í vetur með mömmu og pabba að fara á kjöl og gista á hveravöllum og létum bara verða að því núna um helgina.

Við lögðum af stað um kvöldmatarleyti á fimmtudeginum og keyrðum í rólegheitunum með tjaldvagninn aftaní. Við gáfum mömmu bókina þjóðsögur á þjóðveginum og mamma las upp þær þjóðsögur sem áttu við hvern stað, rosa gaman. Við vorum svo komin á hveravelli rétt eftir miðnætti og hófumst þá handa við að koma tjaldvagninum upp. Það gekk bara ágætlega og fengum við okkur öll einn bjór á meðan til að létta okkur stundina Eftir þetta fengum við okkur pylsur og annan bjór og skelltum okkur svo í hverapottinn sem er bara algjör snilld. Minnir soldið á bláa lónið en þetta er samt bara miklu minna og allt öðruvísi stemmning. Það var fullt af grænu slími í botninum svona i staðinn fyrir kísilinn í bláa lóninu Svo voru tvö rör sem lágu út í bottinn, einn með heitu vatni og einn með köldu, svo stjórnuðum við bara hversu heitt við vildum hafa og ýttum rörunum þannig í og úr pottinninum.

Næsta dag vöknuðum við ekki snemma þar sem við fórum ekki að sofa fyrr en milli þrjú og fjögur. Pabbi eldaði morgunmat eins og honum einum er lagin og steikti kartöflur, lauk og pulsur og spældi svo egg að sjálfsögðu Eftir að við vorum öll orðin pakksödd fór Daði með okkur í 2 og hálfan tíma göngutúr um svæðið og skoðuðum við meðal annars hellinn sem Fjalla Eyvindur bjó í. En fyrir þá sem ekki þekkja söguna þá var hann dæmdur í útlegð eftir að hafa stolið kindum. Hans heittelskaða fylgdi honum fast á eftir og til að geta fylgt honum kastaði hún sínu eigin barni í á og söng á meðan, sofðu unga ástin mín, en þaðan er einmitt lagið tilkomið. Þessi kona hét Halla. Þetta var rosa skemmtilegur göngutúr og við ætluðum alveg að gera út af við pabba með myndatökum, hehe....en ég kláraði held ég fimm filmur fyrir utan digital vélina þessa helgi. Eftir gönguna voru allir lúnir og þá lá leiðin beint í pottinn en á eftir fylgdu fullt af útlendingum sem fannst þetta mjög spennandi. Næst var svo grillað dýrindis kjöt og kartöflur og borðuðum við með bestu list enda orðin mjög svöng. Svo spiluðum við sjöu og drukkum þó nokkuð af bjór og romm fyrir pabba Það var þvílíkt stuð á okkur og skemmtum við okkur konunglega.

Á laugardeginum vöknuðum við um níu og fengum okkur morgunmat og pökkuðum svo saman og keyrðum til akureyrar. Á leiðinni stoppuðum við samt og skoðuðum blönduvirkjun sem var mjög áhugavert. ´Fórum í liftu niður um rúmlega 200m. Það var ágætistilfinning að koma aftur uppúr þessu birgi hehe. En það var tekið voða vel á móti okkur, kaffi og kökur áður en við fórum niður. Við héldum svo ferðinni áfram og vorum komin til ömmu og afa um fjögur. Amma var með kaffi og kökur handa okkur tilbúið þegar við mættum. Svo fór ég í gömlu albúimin þeirra og gróf upp fullt af skemmtilegum myndum. Daði var orðinn soldið þreyttur og sofnaði í stólnum, hehe. Við Daði fórum svo smá rúnt um akureyri og spurðumst meðal annars fyrir um veiðileyfi því Daði varð nú að fá að vígja nýju flugustöngina! Þegar við komum afturt til ömmu og afa var bara veislu matur, hryggur og tilheyrandi meðlæti og auðvitað ís á eftir, eins og alltaf hjá afa. Kvöldið var svo bara rólegheit, horfðum á bíómynd og spiliðum svo aðaeins fyrir svefninn.

Á sunnudeginum ætluðum við svo að vakna eldsnemma og fara að veiða en okkur til mikillar mæðu var svo miikil rigning að við hættum okkur ekki út og fórum því að sofa aftur, sem var voða gott. Daði og pabbi fóru svo að kíkja á nokkra veiðistaði og varð valið lítið  vatn rétt fyrir utan akrueyri og þar gat Daði æft sig ágætlega að kasta flugu, þeir komu svo og náðu í mig og mömmu og ég fékk líka að prufa nýju stöngina, rosa gaman að kasta með flugu, nú förum við daði bara að æfa kastið útí garði áður en við skellum okkur í veiði á slít! Við fórum svo ekki tómhent heim, veiddum eina sex eða sjö fiska. Ekki slæmt. VIð fengum svo afa skyr áður en við keyrððum af stað í bæinn, en afi hræðir alltaf langbestaskyrið.

Þetta var bara rosa vel heppnuð ferð og í dag er maður svo bara pínu þreyttur en vinnuvikan tekur bara við.

við erum bara búin að taka okkur sumarfrí frá skriftum í soldinn tíma svo það hefur ekki mikið heyrst frá okkur að undanförnu.

Við vorum bæði lasin í síðustu viku, maður gleymir alltaf hvað það er leiðinlegt að liggja heima lasin.

Daði útskrifaðist úr Háskólanum í Reykjavík síðasta laugardag. Af því tilefni héldum við smá veislu í Eskihlíðinni. Grilluðum fyrir nánustu fjöldkyldu og nokkra útvalda vini. Gátum því miður ekki boðið öllum sem við hefðum viljað vegna takmarkaðs pláss. En allt heppnaðist rosa vel, pabbar okkar stóðu við grillið og stóðu sig svona líka vel. Vorum með lamba og svínakjöt og svo nóg af meðlæti. Una var svo búin að kaupa ístertu í eftirrétt sem sló líka svona mikið í gegn. Daði fékk fullt af rosaflottum pökkum. Hann er núna orðinn uppdressaður veiðimaður. Fékk vöðlur, flugustöng með öllum græjum, flugubox með flugum, veiðistól sem er með kælihólfi undir fyrir six pack. Svo fékk hann ýmislegt annað, ný jakkaföt ásamt öllu sem tilheyrir, skó, skyrtu, bindi, sokka og boxer. Svo fékk hann fullt af blómum, nokkra listmuni, myndaalbúm, snyrtidót ( stráka ) myndaramma og ég man ekki meir! ekkert smá flott. Ég þarf að fara næla mér í svona bs gráðu, hehe

Í dag eiga mamma mín og pabbi 30 ára brúðkaupsafmæli.

Þau eru alveg yndisleg og ég vil óska þeim til hamingju með daginn!

Þess má til gamans geta að við Daði erum búin að panta bæði kirkju og sal fyrir brúðkaupið okkar. Ekkert smá spennandi.

Við ætlum að gifta okkur í Hallgrímskirkju, hvorki meira né minna Við vorum nú ekkert að hugsa um Hallgrímskirkju og héldum að hún væri bara allt of stór og svo héldum við líka að hún væri e-ð rosalega dýr. En svo ég byrji nú frá byrjun þá fórum við í sunnudagsbíltúr um daginn og rúntuðum á milli nokkurra kirkja og vorum ekkert voða heit fyrir neinni sérstakri. Svo vorum við að keyra fram hjá Hallgrímskirkju og ákváðum bara að gamni að kíkja inn í hana. Váááá, hún er bara svo flott. Síðan ég var lítil hnáta hefur mig alltaf dreymt um að labba inn langt kirkjugólf og við gætum ekkert fundið legra kirkjugólf svo draumur minn ætalar að rætast.

Salurinn sem við höfum svo valið er Ýmis salurinn sem er bara við endann á götunni okkar ( nánast ). Hann er ótrúlega flottur. Við fórum líka í dagsferð að skoða sali með tengdapabba mínum, Nonna, og við vorum bara öll á því að Ýmissalurinn væri lang lang lang flottastur.

En svo ég fari nú aftur að brúðkaupsafæli m&p þá héldu þau uppá það í danmörku hjá henni Heiðu. Þau ætluðu víst út að borða á steikhús. Ég vona að dagurinn hafi verið mjög ánægjulegur og ef til vill hafa þau rifjað upp minningar frá því fyrir 30 árum þegar þau gengu inn kirkjugólfið.....

Ég ætla að knúsa þau þegar ég næ í þau á völlinn á morgun. Hlakka til

Skellti mér í Golf upp á Akranes á föstudaginn með Úlla og Nonna. Mér leist nú eiginlega ekkert á að fara í golf þar sem ég hef ekki snert settið síðan ég flutti frá Grindavík (ekki eins og ég hafi verið eitthvað góður þá). Allaveg þá fórum við félagarnir í ágætis blautu veðri upp á Skaga. Nonni var í klúbbnum og Úlli var í einhverjum L Group sem fékk líka frítt á völlinn. Ég borgaði mitt gjald en þeir splæstu á mig göngin í staðin (fínir þessir strákar). Þetta var greinilega minn dagur því ég held að ég hafi aldrei spilað jafn vel. Mér fannst ekkert smá gaman og er ég alveg að fara að spila eitthvað meira í sumar. Líka alveg ágætis hreyfing, röltum í einhverja 4 tíma og með settið á bakinu. Eftir góðann hring skelltum við okkur á Hróa á Skaganum sem var skemmtilega heimilislegur. Þeir hafa þakið veggi staðarins með myndum af gömlum fótboltakempum og enduðu því umræðurnar við matinn um hvort ekki ætti að byggja stúku á frjálsíþróttavellinum í Laugardal.

Á laugardagskvöldinu hélt 1/2 Turtleshópurinn kveðjupartý fyrir Inga sem fór í dag til  USA í tveggja vikna útskriftarferð. Við grilluðum þessar dýrindis ungnauta lundir sem voru á tilboði í Nóatúni.

Gærdeginum eyddi ég svo í þessum tölvuleik.

Við Gróa byrjuðum daginn á hátíðlegu nótunum og fórum í messu í Hallgrímskirku. Eftir messu skipulöðum við afmæliskaffiboð, afmælispartý og útskriftarveislu. Gróa fór síðan í vinnuna en þá fór ég af stað með mína grænu fingur (meira svona aumu fingur núna) og gróf upp fimm trjárætur. Ég ætla mér stóra hluti í garðinum og er þetta byrjað að taka á sig mynd. Verður  gaman að sjá hvernig þetta verður orðið eftir sumarið.

Mamma kemur heim á morgun eftir 3 vikna ferð í DK, ætla að skutlast eftir múttu á grænu hættunni.

...allavega er Gróa búin að gera það! Það var verið að kynna þetta í einhverri búð um dagin og Gróa er alveg orðinn fíkill á þetta. Hún byrjaði að tala um það í gær morgun hvað henni langaði í ostaköku með hindberjum og endaði það með því að við fórum í fimm búðir í gær til að kaupa þessa köku. Það er ný byrjað að selja ostakökur með hindberjum þannig að hún er ekki til allstaðar og náðum við síðasta eintakinu í þessari fimmtu búð.

Af mér er það að frétta að ég fann gamalt páskaegg upp í skáp og kláraði ég það á nokkrum klukkutímum. Unginn var heppinn að sleppa óbitinn!

Svona svo fólk sé að gera sér grein fyrir græðginni þá var helmingurinn af þessari ostaköku borður með þvílíkum stunum á nokkrum mínútum en heil svona kaka er áætluð fyir 8-10 manns og páskaeggið var nr. 5

Þegar fyrsti bjórinn var opnaður var mikil spenna í loftinu og eftirvæntingin eftir "ttsss" hljóð alveg rosaleg. Hægt er að sjá video með því að Smella hér ! (nauðsinlegt að hafa hjóð)

Bjórinn var svo prófaður...

...af sérfræðingum

...sem voru ánægðir með árangurinn !

Á meðan smökkun fór fram í fristum bjórkönnum, var hið vinsæla spil Catan spilað en eftir það var kíkt á lífið í bænum.

Ég og Jón Grétar félagi minn fengum þá snilldar hugmynd að brugga bjór. Við fengum með okkur þriðja manninn Héðinn sem átti allar græjurnar í þetta (ætlaði sér stóra hluti fyrir tveimur árum en það varð aldrei neitt af því). Þegar við fórum í Hráefnisleiðangur í Ámunni og Vínum hússins fengum við fjórða manninn Jón Kristinn í þetta með okkur.

Fyrst var farið í Ámuna og keypt hráefni í eina blöndu (25 lítrar). Síðan var farið í Vín hússins en þeir áttu eitthvað hráefni sem var að renna út, þannig að við fengum það á 50% afslætti og vorum því komnir með hráefni í 75 lítra.  

Þetta var allt að gerast meðan ég var á fullu í ritgerðarsmíð þannig að Jón Gréta og Héðinn sáu um að blanda. Fyrsta blandan klikkaði eitthvað líklega var það útrunna gerið sem var að klikka en önnur blandan gekk eins og í sögu.

Þegar ég var búinn að skila af mér ritgerðinni fór ég í Vín hússins og sagði þeim frá því að þetta útrunna dót hafi ekkert verið að virka. Hann taldi líklegt að það væri gerið sem hafði verið skemmt og það ætti að vera nóg fyrir mig að kaupa nýtt ger í Ámuni en gaf mér þó hráefni í nýja blöndu til öryggis.

Ég fer í Ámuna og kaupi nýtt ger (kostaði 200 kall) og erum við því líklega komnir með 100 lítra af bjór fyrir sumarið.

Þegar bjórinn var svo búinn að liggja í tunnunum í 2 vikur var kominn tími til að tappa þessu á flöskur. Nema við ætluðum að gera það kl 16:05 á laugardegi en höfðum gleymt að kaupa tappa. Það lokuðu allir staðir sem seldu tappa klukkan fjögur, það var eitthvað sem við komust eftir tveggja tíma leit. Þá var ákveðið að þræða alla skemmtistaði bæjarins og leita að Grolsch flöskum (með margnota tappa). Sú leit skilaði okkur tveimur 0,5 lítra flöskum og einni 1,5 lítra flösku. Sem þýddi að við vorum komnir með flöskur fyrir 10% af bjórnum. Þetta var vonlaust, fórum því heim og ákváðum að bíða fram á mánudag.

Við töppuðum svo bjórnum á flöskur í sólskini í portinu heima hjá Héðni (hvað ætli nágrannarnir hafi haldið). Þetta var þvílíkt ferli:

1.      Sápuþvoðum flöskurnar (malt, appelsín, Beck’s, Tule og fleiri flöskur).

2.      Létum þær liggja í 20 mín í klór.

3.      Skoluðum með heitu vatni.

4.      Létum þorna í flöskukössum frá afa hans Jóns Grétars.

5.      Stráðum sykri í botninn (til að ná upp gosi).

6.      Fylltum upp með bjór.

7.      Töppuðum áltöppunum á með átöppunarvélinni frá afa hans Héðins.

8.      Gæði lokunar voru könnuð rækilega af eftirlitsmann.

9.      Flöskunum raðað í kassa.

Í kvöld er svo komið að smökkun á þessum dýrindis bjór en fer hún fram af framleiðendum sjálfum....Turtles™

Ég hef verið ráðinn sem blaðamaður hjá Viðskiptablaðinu og mun hefja störf föstudaginn 20. maí.

Sama dag mun ég skila Bs verkefninu mínu og eiga 23 ára fæðingarafmæli.

Þannig að ég hef "enga ástæður til að ekki fagna" ...allir sem vilja fagna með mér segja "skál"

Það eru margir sem hafa nú þegar heyrt fréttirnar okkar Daða en fyrir þá sem ekki vita hvað ég er að tala um geta fengið fréttirnar beint í æð hér og nú!

Þriðja apríl síðastliðin áttum við Daði 4 ára afmæli (þið getið - smellt hér - til að lesa söguna af því þegar við byrjuðum saman). En eins og flestir vita höldum við Daði gjarnan uppá afmælin okkar og fögnum þeim tíma sem við höfum átt saman. Margir kalla okkur "væmin" en ég vil heldur segja að við séum ástfangin og "rómantísk" !

Þriðji apríl var að þessu sinni á sunndegi og ég var að vinna dagvakt. Daði var að byrja í prófum og sagði að hann yrði að vera að læra og hefði engan tíma til að gera neitt. Ég var freeekar spæld en var svosem alveg til í að fresta þessum degi þangað til eftir próf svo Daði gæti eytt sem mestum tíma í lestur. Daði náði í mig í vinnuna klukkan fjögur. Við keyrðum heim og ég labbaði að húsinu okkar, hélt að Daði væri rétt á eftir mér en þá spurði hann hvort ég væri með húslykla og áður en ég náði að klára jáið mitt rauk hann af stað í bílinn og brunaði burt en kallaði áður "sé þig eftir tvo tíma...þarf aðeins að útrétta". Ég var nú ekki alveg sátt svona fyrst um sinn og hugsaði með mér að hann hafði engan tíma til að fara út að borða með mér en gat samt farið að útrétta! En þegar ég kom að útidyrahurðinni sá ég hvítan miða á dyrunum sem á stóð “takk fyrir yndisleg 4 ár ...við erum rétt að byrja”. Þegar ég labba inn þá var hann búin að hengja upp svartan kjól sem ég keypti í Danmörku um daginn, sett rauða rós í hálsmálið og fest á hann lítinn miða sem á stóð “ég mæli með þessum fyrir kvöldið!”. Síðan var slóð af rósablöðum sem lágu inn í eldhús og þar var hann búin að setja á borðið freyðivín, jarðaber, rauða rós og miða sem á stóð “ég kem heim kl.18, þú mátt fá þér freyðivín og jarðaber á meðan þú bíður”. Á meðan er ég að hugsa, vááá, hann Daði minn er sko engum líkur! En áfram lá slóðin með rósablöðunum og nú að baðherberginu og á hurðinni var annar miði sem á stóð "ég lét renna í bað fyrir þig ástin mín, ég verð tilbúin þegar ég kem kl.18". Þegar ég opna svo hurðina inná bað er hann búinn að láta renna í heitt bað og setja rósablöð í baðið (rósabað) og þar var annar miði á speglinum sem á stóð “Við eigum pantað borð kl.18.30 ...mjööög fínt”. Vá, svo labba ég inn í herbergi og þar voru ennþá fleiri miðar, á hurðinni, á speglinum, á náttljósunum og á rúminu.

Daði kom svo heim rétt fyrir sex og þá var Gróa búin að gera sig fína en hafði auðvitað ekki hugmynd um hvað beið hennar! Við skötuhjú fengum okkur svo freyðivín og jarðaber og Daði spurði hvort ég hafði áttað mig á hvert við værum að fara. Gróa, eins græn og hún er alltaf hefur ekki hugmynd, þá leit Daði á ískápinn og þar var mynd af Perlunni! Namm, við fórum þangað og fengum okkur hreindýr og andabringur. Vá hvað það var gott, fæ vatn í munninn þegar ég hugsa um það! Við fórum svo heilan hring í perlunni og dáðumst að Hlíðunum því okkur finnst það vera svo rómantískt hverfi Þjónustustúlkan spurði okkur svo hvort við vildum fá desert en Daði svarar þá fyrir okkur bæði “nei takk”. Gróa elskar auðvitað desert meira en margt annað og ég leit á Daða sem sagði “eigum við ekki bara að fá okkur gamla ís?”. Ég hélt það nú, besti ísinn í bænum. Nema hvað, Daði keyrði bara beint heim og ég var nú pínu spæld að fá ekki ísinn minn en Daði sagði mér að kíkja undir sætið og hljóp á meðan inn í húsið okkar. Undir sætinu var svo augngríma. Jæja hugsaði ég, e-ð leyndó í gangi hjá elskunni minni og skellti grímunni á mig.

Það er sko alltaf gaman að láta koma sér á óvart og Daði er bara svooo flinkur við að koma mér á óvart. Daði kom svo og lagði yfir mig flísteppi (mér var soldið kalt í nýja kjólnum) og batt trefil fyrir augun (eins og augngríman hafi ekki verið nóg). Svo keyrðum við og keyrðum og ég bara sat og vissi ekki neitt hvað var um að vera. Loks stoppaði bíllinn og við löbbuðm út, Gróa fór mjög varlega í hælaskónum, og inn fórum við í e-ð hús. Daði bauð mér sæti í stól og segði mér að kíkja alls ekki. Ég var svo bara voða hlíðin og beið bara þangað til hann kom aftur og leiddi mig áfram og loks stoppuðum við.

Daði leysti trefilinn og tók augngrímuna af mér og... vááááá, við vorum stödd í dimmum íþróttasalnum í Kaplakrika. Ég missti andlitið. Það var bara eins og ég væri stödd í bíómynd....og ég lék aðalhlutverkið. Allt kvöldið var hann búinn að stjana við mig og dekra mig uppúr skónum. Ég stóð stjörf! Það fyrsta sem ég sá þegar hann losaði frá augunum var lítið borð í miðjum salnum. Á borðinu var kampavín, fjórar rauðar rósir, eitt fyrir hvert ár, kertaljós og gamli ísinn. Vá, ég bráðnaði alveg ...þangað til Daði gekk með mér að borðinu og tók upp hjartalaga öskju af borðinu ...þá fyrst fattaði Gróa græna hvað var að gerast. Daði sagði þá við mig “fyrst bað ég ekki um mikið, bara koss á kinnina, en nú vill ég miklu meira” ...stelpur, þið getið rétt ímyndað ykkur hvernig mér leið. Tárin fengu alla vegna að streyma, svo fór hann niður á annað hnéð og spurði “Gróa Ólöf Þorgeirsdóttir, viltu giftast mér?” Það heyrðist þá lítið píp frá mér sem Daði skyldi sem já og renndi hring á fingurinn minn.

Við höfðum svo Kaplakrika fyrir okkur þar sem við dönsuðum, drukkum kampavín og spjölluðum um framtíðina (ákváðum meðal annars að gifta okkur sumarið 2006).

Þetta kvöld var búið að vera ótrúlegt ævintýri. Mér leið eins og prinsessu. En það var ekki allt búið því Daði sagði mér að skoða hringinn og þegar ég las það sem stóð inní honum varð ég pínu hissa, Guðmundur. Ég leit á Daða og hann sagði “þetta eru gömlu hringarnir frá ömmu þinni og afa”. Ég ætlaði varla að trúa því. Það þýðir að inní hringnum hans Daða stendur tvisvar sinnum Gróa. En í mínum stendur Daði og Guðmundur. Þetta var sko rúsínan í pylsuendanum. Mér þótti svo ótrúlega vænt um þetta. Þá fór hann að segja mér frá því að mánuði áður hefði hann farið til mömmu og pabba og “beðið um hönd mína”. Mamma og pabbi voru auðvitað himinlifandi því þau gætu bara ekki hugsað sér betri mann fyrir Gróuna sína. Hann hafði svo séð gömlu hringana þeirra hjá pabba fyrir um ári síðan og bað um leyfi til að nota þá aftur. En pabbi hafði sagt að ég ætti að fá þá. Við erum því með hringa frá árinu 1929. Þetta eru sko hringir með sögu... og sagan heldur áfram með okkur. Við vonum bara að við munum eiga jafn farsælt líf og þau

Kisan okkar, hún slaufa, var jörðuð fyrir stuttu í garðinum hjá mömmu og pabba í Kópavogi. Pabbi smíðaði ofsalega fallega kistu og við kvöddum hana með miklum trega.

Hennar verður sárt saknað.

Nú er löngu tímabært að gefa fólk smá innsýn inn í ferðina:

Regla ferðarinnar: Kaupa einn hlut, einn bjór, kaupa annan hlut, drekka annan bjór, kaupa....
Bjór ferðarinnar:
Blonde (sem ætlaði aldrei að hætta að freiða)

Hoegaarden (stór glös)

Vinsælasti réttur ferðarinnar:   Nachosið mitt

Matarboð ferðarinnar:

- Niels tók á móti okkur með dýrindis túnfisksteik

- Ína og Grímur buðu okkur í alveg dýrindis kjúllamáltíð

- Ísl lamb heima hjá Heiðu á páskadag

- Brunch heima hjá Höllu og Mads (heimabakað brauð)
Söfn ferðarinnar:

Víkingaskipasafnið í Hróaskeldu

Aros, þar er tíföld stærð af manneskju

Bíó ferðarinnar: Niels bauð okkur í 360 gráðu bíó á myndina Arenalín sem fjallaði um fallhlífastökkvara.
Skemdaverk ferðarinnar: Ég braut stólinn hans Mads

Tónleikar ferðarinnar: Eivör Pálsdóttir

Smurbrauð ferðarinnar: Ida Davidsen www.idadavidsen.dk

Veitingastaður ferðarinnar: www.la-vecchia-signora.dk
Bar ferðarinnar:  Fóru bara tvö á einhvern bar í Nýhöfn síðasta kvöldið, drukkum tunnu af bjór og hlustuðum á trúbador fram að lokun...þvílíkt gaman !
Hjól ferðarinnar: Nýja frúarhjólið hennar Höllu

Hótel ferðarinnar:
- Hotel Neils
- Hótel Heiða (fengum rúmið hennar og greyið þurfti að sofa á gólfinu)

- www.hotelchristianiv.dk
Par ferðarinnar: Heiða og Mads

Sit heima (í Birginu) á þriðja glasi af rauðvini og dunda mér við að skrifa upp viðtal við íþróttafulltrúa hér í bæ.

Döfulsins snild var það, gaurinn er með Lasy boy á skrifstofunni. Daðinn mætti til hans kl 9:00 á fimmtudagsmorgni og ég segi bara aaaaaaa .....það er bara snilld að vera með Lasy boy á skrifstofunni (það munaði samt of litlu að ég myndi sofna)!!

Annars var ég að uppgötva söngvarann sem singur One tree hill lagið, mæli með að þið farið inn á heimasíðuna: http://www.gavindegraw.com/ og látið bara spilarann ganga á síðunni (reindar er hægt að skipta um lag með því að klikka á "music" í hægra horniu).

Föstudagskvöldið fyrir að Háskólablaðinu var dreift í 100 þús eintökum með Fréttablaðinu, héldum við ritnefndin útgáfufögnuð í Stjórnendaskóla HR fyrir þá sem komu að útgáfu blaðsins.  Smellið hér til að sjá myndir frá því !

Þá opnuðum við einnig http://www.haskolabladid.is, þar sem hægt er að nálgast eintak af blaðinu.

Á laugardagskvöldinu fagnaði svo ritnefndin með því að borða 8 rétta máltíð á Tapas bar, tókum svo limmó í Eskihlíðina þar sem var drukkið fram á rauða nótt og sungið af krafti í singStar. Smellið hér til að sjá myndir frá því !